Czwarty  Synod 

Polskiego  Narodowego  Katolickiego  Kościoła

w  Scranton, PA

 7, 8, 9, 10 - VI - 1921 r.

  Z powodu I wojny światowej i jej następstw zwołał do Scranton biskup Narodowego Kościoła czwarty Synod dopiero na początek czerwca 1921 r. Zebrało się 162 przedstawicieli PNKK, tak duchownych jak i świeckich.

   Dla wzrostu i umocnienia Polskiego Narodowego Kościoła w Ameryce uchwalono:

1. Ustanowienie w PNKK spowiedzi publicznej, obok prywatnej, czyli usznej, jako sakramentalnego środka pojednania się człowieka z Bogiem;
      "Praktykę spowiedzi publicznej wprowadził ks. bp Hodur w Scrantońskim kościele w roku 1908, ale się nie przyjęła  od razu, w całym Narodowym Kościele. Nawet w Scranton napotykała trudności. Synod III w Chicago polecił tę praktykę jako zbawienną, nie rozstrzygnął jej jednak dogmatycznie. Uczynił to dopiero Synod IV, na ostatnim zebraniu, wypowiadając się na wniosek bpa Hodura w następującej formie:
      Spowiedź publiczna ogólna, albo szczegółowa, ma w Polskim Narodowym Katolickim Kościele to samo sakramentalne znaczenie, co spowiedź prywatna, czyli uszna. Jest jednym z koniecznych warunków pokuty, tej świętej czynności postanowionej przez Jezusa Chrystusa dla odrodzenia człowieka i zjednoczenia go z Bogiem. ( ...)
      Spowiedź uszną zaleca się młodzieży i tym wszystkim, którzy potrzebują prywatnej rady duszpasterza."  ( broszura Wyd. PNKK Scranton, Pa, 1924 r.)

2. Zniesienie przymusowego celibatu duchowieństwa;
   "Kościół Polski Narodowy Katolicki w Ameryce znosi przymusowy celibat, czyli bezżeństwo kapłańskie i pozostawia księżom swym wolność co do wstępowania w związki małżeńskie, z tym zastrzeżeniem, że ksiądz zamierzający skorzystać z tego prawa, ma się postarać przedtem o zgodę na ten krok, tak ze strony parafii, jak i ze strony biskupa."  ( broszura Wyd. PNKK Scranton, Pa, 1924 r.)

3. Uznanie pieśni " Tyle lat my Ci, o Panie ", napisaną przez bpa Hodura, za oficjalny Hymn Kościoła.

   Komisja Konstytucyjna zaproponowała parę poprawek praw istniejących, które Synod przyjął, jako zasadę, że ksiądz proboszcz ma mieć jako uposażenie od parafii: wolne mieszkanie, światło, opał, pensję co najmniej $100 miesięcznie i dobrowolne ofiary za różne posługi kościelne, jak chrzty, śluby, pogrzeby itp..
   Zgodzono się na miesięczną pensję biskupa Narodowego Kościoła  w wysokości $150.
   Na pokrycie pensji biskupa i jego biura, oraz takie diecezjalne wydatki jak seminarium, zasilenie specjalnych wydawnictw, ustalono podatek po $1 w roku od każdego czynnego członka PNKK.
   "Synod chciał uchwalić  $500 miesięcznej pensji ale ksiądz biskup nie przyjął tak wysokiej pensji, bo tego rodzaju wynagrodzenie pracy księży nie zgadza się z religijno-społecznymi poglądami kierownika Narodowego Kościoła.
   Każdy ksiądz powinien pamiętać o tym, podług zdania ks. bpa Hodura, że jest uczniem Jezusa Chrystusa i Jego narzędziem w propagowaniu Królestwa Bożego na ziemi. Chrystus był wzorem prostoty, skromności poprzestawania na małym. Naśladowcą jego ma być biskup i ksiądz Narodowy. Musi brać pensję i skromne ofiary od wiernych, bo tego wymagają stosunki gospodarcze i porządek rzeczy, a za to ma się oddać nauczaniu i duszpasterzowaniu, ale ta pensja ma być skromną, jak ma być skromnym i prostym życie Narodowego księdza." ( Straż Rok XXV  / 1921 / 24 )

      Przedmiotem obrad IV Synodu było też sprawozdanie ks. bpa F. Hodura  m.in. z misji Narodowego Kościoła w Polsce, podjętej przez Bronisława Krupskiego.

więcej ...