Niezależny ośrodek kościelny w Chicago -
Diecezja Starokatolicka
  

   Uformowanie się chicagowskiego ośrodka kościelnego nastąpiło w wyniku rozwoju wydarzeń zapoczątkowanych sporem parafian z zakonem oo. zmartwychwstańców. Zgromadzenie to, obawiając się, aby bardzo lubiany przez wiernych, młody i energiczny ks. A. Kozłowski, ówczesny wikariusz parafii pw. św. Jadwigi, nie został mianowany proboszczem. Zmierzało do relegowania go z parafii.  Spór zakończył się pozbawieniem ks. A. Kozłowskiego w dniu 18 grudnia 1894 funkcji wikariusza i rozłamem parafii.

    Nowo wzniesiony obiekt sakralny pw. Wszystkich Świętych został w czerwcu 1895 poświęcony przez ks. A. Kozłowskiego, jako już wybranego przez wiernych proboszcza parafii niezależnej. Do parafii tej przyłączyło się 1000 spośród 1300 rodzin należących do parafii pw. św. Jadwigi. 

    Ks. A. Kozłowski już w sierpniu 1895 r. poświęcił kamień węgielny pod następny, nowy obiekt sakralny. Chcąc zażegnać spór, biskup rzymskokatolicki z Chicago skłonny był uczestniczyć w tej uroczystości, lecz pod warunkiem przeproszenia go przez wiernych, przepisania na niego tytułu własności majątku parafialnego i wycofania przez wiernych sprawy złożonej w sądzie o zwrot ich pieniędzy z parafii pw. św. Jadwigi. Wierni nie przyjęli tych warunków, toteż parafia ich pozostała niezależną.

    W dniu 10 listopada 1895 r. dokonano poświęcenia nowego obiektu sakralnego, a na nadzwyczajnym zgromadzeniu parafian w dniu 11 listopada 1895 r. ogłoszono zasady nowego Kościoła.

    Ks. A. Kozłowski zdawał sobie sprawę z tego, że trwałość jego parafii, jak i innych parafii niezależnych, powstałych w wyniku podobnych sporów, polegała głównie na przywiązaniu wiernych do osoby swego duszpasterza. Po śmierci duszpasterza  lub zmiany jego przekonań, często następował powrót na łono Kościoła Rzymskokatolickiego, bądź też przejście do innej wspólnoty wyznaniowej. W tej sytuacji niezależni z Chicago, wraz z ks. A. Kozłowskim stanęli 
w obliczu problemu sformułowania własnego programu religijno-społecznego.

    Ks. A. Kozłowski zaczął kontaktować się z innymi polskimi parafiami niezależnymi. Po konsolidacji części tych parafii zwrócono się o radę i pomoc do biskupów starokatolickich zjednoczonych w Unii Utrechckiej, którzy doradzali niezależnym, aby się zjednoczyli w autonomiczną wspólnotę, uznającą naukę i  ustrój Kościołów starokatolickich. Z rady tej skorzystano. W dniu 1 maja 1897 zgromadzili się w Chicago przedstawiciele części parafii niezależnych, którzy uzgodnili między sobą tekst konstytucji kościelnej. Z jej treścią, we wszystkich istotnych punktach, zgodzili się biskupi starokatoliccy. Nowa wspólnota przyjęła nazwę: Diecezja Polskokatolicka w Chicago, najczęściej jednak używano nazwy: Kościół Polskokatolicki.

    W dniu 7 maja 1897 r. w Chicago odbył się  I Synod Kościoła Polskokatolickiego w Chicago, na którym uchwalono wymienioną konstytucję Kościoła oraz dokonano wyboru biskupa. Został nim ks. A. Kozłowski. 

    
   Zapoczątkowane przez bp A. Kozłowskiego hierarchii kościelnej dla parafii niezależnych w USA stało się możliwe po uprzednim uznaniu przez niego Deklaracji Utrechckiej.  Z tą chwilą bp A. Kozłowski stał się członkiem Międzynarodowej Konferencji Biskupów Starokatolickich, a prezentowana przez niego wspólnota weszła do rodziny Kościołów starokatolickich zjednoczonych w Unii Utrechckiej. Była więc to pierwsza polonijna diecezja Kościoła starokatolickiego w USA.

bp Antonii  Kozłowski  
( 1857-1907r.)

    Diecezja Polskokatolicka w Chicago liczyła w 1902 roku około 80 tys. wiernych, 26 parafii, 24 księży, 31 budynków, 13 cmentarzy i duży budynek na cele filantropijne.

    Po śmierci bp A. Kozłowskiego (14 stycznia 1907) ośrodek chicagowski przestał istnieć jako samodzielna grupa. Część parafii czasowo przeszła pod jurysdykcję bp S. Kamińskiego w Buffalo, większość zaś zjednoczyła się z ośrodkiem scrantońskim. Formalnie zjednoczenie obu ośrodków nastąpiło na wspólnej konferencji odbytej pod przewodnictwem elekta F. Hodura w Nowym Jorku, w dniu 7 sierpnia 1907 r., faktycznie zaś w marcu 1909 r., kiedy to ówczesny proboszcz chicagowskiej parafii "niezależnej" wraz z całą parafią przeszedł do Polskiego Kościoła Narodowego

   
   Pierwszym posunięciem bp L. Grochowskiego w Chicago było wprowadzenie 
do liturgii języka polskiego, co spotkało się z wielkim  uznaniem tamtejszych parafian. Dzięki jego, prowadzonej z rozmachem pracy duszpasterskiej, już po kilku latach zbudowano nową, wspaniałą katedrę.

   W 1953 r. Diecezję Zachodnią przejął  bp Kardaś, który zmarł w 1958 r., na skutek wypadku samochodowego.  Po nim kierownictwo diecezji objął  ks.sen. F. Rowiński, któremu sakry biskupiej udzielił bp Grochowski.

bp Robert  Nemkovich

  Dzisiaj Diecezją Zachodnią zarządza  bp Robert  M. Nemkowich

Katedra  Wszystkich  Świętych
( od X 1993 r. )