Urodził się w Boppard. W latach 1829-1831 studiował teologię i filozofię na uniwersytecie w Bonn, gdzie był uczniem Georga Hermesa, natomiast w latach 1831-1833 w Tybindze. Po otrzymaniu święceń kapłańskich w roku 1835 w Trewirze, był tam do 1841 roku wikarym i nauczycielem religii. W latach 1841-1843 studiował w Wiedniu, przede wszystkim u Antona Günthera. W roku 1845 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w roku 1847 - profesorem zwyczajnym filozofii na katolickim wydziale teologicznym uniwersytetu w Bonn. W roku 1848 był posłem Frankfurckiego Zgromadzenia Narodowego. Po umieszczeniu przez Rzym na indeksie pism A. Günthera, znalazły się tam także dzieła F.P. Knoodta. W tym czasie nawiązał bliską przyjaźń z J.B. Baltzerem. Po I Soborze Watykańskim przyłączył się do ruchu starokatolickiego. W latach 1878-1889 - jako następca Franza Heinricha Reuscha - był wikariuszem generalnym biskupa  Josefa Huberta Reinkensa. Zmarł w Bonn.

zobacz...

Dane biograficzne:

Urs Küry,  Kościół starokatolicki. Historia, nauka, dążenia,  Warszawa 1996, s.623-624

Najważniejsze jego prace:

Günther und Clemens. Offene Briefe,  3 tomy, Wiedeń 1853/54.

Rede, gehalten am Grabe seines Freundes, Herm Professor Dr. Baltzer,  (bez miejsca) 1871, ss. 4.

Fünf Predigten über das Kreuz- und Messopfer,  Bonn 1875, ss. 61. 

Reden der Henn Prof. Dr. Knoodt und Bischof Dr. Reinkens, gehalten im Altkatholischen Verein in Düsseldorf am 24. Marz 1876,  Düsseldorf 1876, ss. 30.

Die Thomas-Enzyklika Leos XIII. vom 4. August 1879. Vortrag,  Bonn 1880. 

Anton Günther: eine Biographie,  2 tomy, Wiedeń 1881, ss. 413, 537.