Urodził się w Essen. Po działalności kupieckiej w latach 1839-1842, zdał maturę, a w latach 1842-1843 studiował teologię w Monachium (zaprzyjaźniony z Wilhelmem Emmanuelem von Kettelerem). W roku 1845 otrzymał święcenia kapłańskie w Kolonii. W latach 1846-1869 był kapłanem w Neuss; w latach 1864-1870 - proboszczem w Unkel nad Renem. W roku 1867 otrzymał tytuł doktora teologii honoris causa w Würzburgu. W roku 1870 otwarcie wyznał swój sprzeciw wobec dogmatu o nieomylności papieża, w związku z czym został usunięty z probostwa. W latach 1872-1888 był proboszczem starokatolickiej parafii w Kolonii, gdzie zmarł.

Dane biograficzne:

Urs Küry,  Kościół starokatolicki. Historia, nauka, dążenia,  Warszawa 1996, s.640-641

Z jego późniejszych pism należy wymienić:

Petrus und Paulus. Ein Zeugnis des Glaubens in zwei Predigten,  Bonn 1870, ss. 31. 

Die römisch-jesuitische Neuerung. Mit Beziehung auf das Verfahren des Herrn Erzbischofs von Köln gegen den Pfarrer von Unkel, zugleich als Denkschrift für das königliche Staatsministerium,  Bonn 1871, ss. 36. 

Zur Charakteristik der kirchlichen Zustande,  Kolonia & Lipsk 1874, ss. 56. 

Philosophie und Christentum in ihren Beziehungen zur Kultur- und Religionsfrage, Lipsk 1876, ss. 308.

Das liberale Prinzip in seiner ethischen Bedeutung für Staat und Kirche, Wissenschaft und Leben,  Kolonia 1883, 18863, ss. 248. 

Morgen und Abend. Erinnerungen, Lebensbilder und Selbsterkenntnisse,  Lipsk 1895, ss. 264. 

Erkenntnis und Liebe, die schonsten Leitsterne des Lebens,  Essen 1906.