Urodził się w Kaldenkirchen (Nadrenia). W latach 1861-1867 studiował w Bonn teologię i historię muzyki. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1867; pełnił obowiązki wikarego w Heinsbergu. A. Thürlings włączył się ze swymi bońskimi nauczycielami do protestu antywatykańskiego i w roku 1871 został suspendowany przez arcybiskupa Kolonii Paul Ludolfa  Melchersa. W latach 1872-1887 był proboszczem starokatolickiej parafii w Kempten. Tytuł doktora filozofii uzyskał w roku 1877 w Monachium. W latach 1887-1915 był profesorem teologii systematycznej na  (staro)katolickim wydziale teologicznym Uniwersytetu w Bernie, gdzie także zaproponował zorganizowanie nauki liturgii i muzyki kościelnej. W latach 1906-1907 był rektorem Uniwersytetu w Bernie. W roku 1908 otrzymał tytuł doktora teologii honoris causa Wydziału Teologicznego w Bernie. A. Thürlings, który pozostał całe życie członkiem kleru i synodu niemieckiego Kościoła starokatolickiego, uchodził za twórcę jego liturgii (w 1881 roku Synod polecił mu opracowanie modlitewnika, który ogłosił w 1885 roku; w roku 1888 modlitewnik ten został uznany za oficjalną książeczkę do nabożeństwa). Pionierski jest wkład Thürlingsa w rozwój śpiewu kościelnego, ułożył śpiewniki dla niemieckiego (1885 r.) i szwajcarskiego (1893 r.) Kościoła, przyczynił się także do wydania akompaniamentu do muzyki organowej. A. Thürlings był znawcą muzyki Wolfganga Amadeusza Mozarta, kompozytorem pieśni kościelnych. W latach 1911-1925 - redaktor IKZ. Zmarł w Bernie.

Dane biograficzne:

Wilhelm Heim, Prof. Dr Adolf Thürlings als Kirchenmusiker,  Schweizerische Musikzeitung und Sängerblatt 55 (1915), 49-50, 63-64, [przedrukowany  w: Katholik 38 (1915), s. 250-253; oraz w  Jahrbuch der Christkatholischen Kirche der Schweiz, 1916, s.42-48]. 

Friedrich Spitta, Adolf Thürlings,  Monatsschrift für Gottesdienst und christliche Kunst 20 (1915), s. 150-155. 

[Erwin Kreuzer], Adolf Thürlings. Sein Leben und Wirken,  Der romfreie Katholik 4 (1915), s. 65-66, 74-76.

Z  jego licznych prac wymienimy tu następujące tytuły:

Die beiden Tongeschlechter und die neuere musikalische Theorie,  Berlin 1877, ss. 51.

[Anonimowo] Die christliche Religionslehre. Als Manuskript gedruckt,  [bez miejsca, (Kempten?), bez roku], ss. 35. 

Liturgisches Gebetbuch. Nebst einem Liederbuch als Anhang  [ = Liederbuch vom Reiche Gottes],  Mannheim 1885, ss. 272, 245, [w 1887 r. polecana do wprowadzenia przez Synod niemieckich starokatolików]. 

Das neue liturgische Gebetbuch,  Monachium 1885, [przedruk: Deutscher Merkur 16 (1885), 90-92, 117-118, 125-127, 133-134, 139-141]. 

[Autor], Das Heilige Amt auf die Feste und Zeiten des Jahres,  Bonn 1888, ss. 58.

Die amtlichen Beziehungen zu den romfreien katholischen Kirchen,  w: Protokoll der 14. Session der Nationalsynode der Christkatholischen Kirche der Schweiz in Olten 1888, s. 35-39. 

[Autor], Chor- und Vorsängerbuch zu den Gesangen des Liturgischen Gebetsbuches für die altkatholischen Gemeinden des Deutschen Reiches,  Bonn 1890, ss. 48.

[Autor], Melodien- und Orgelbuch zu den Gesängen des Liturgischen Gebetbuchs und des Altarbuchs für die altkatholischen Gemeinden des Deutschen Reiches. In drei Teilen: I - Kyriale; II - Antiphonarium; III - Liederbuch,  Bonn 1890, ss. 67, 136, 63. 

Der Musikdruck mit beweglichen Metalltypen im U. Jahrhundert und die Musikdrucke des Mathias Apiarius in Strassburg und Bern,  Lipsk 1892, ss. 32, [przedruk: Vierteljahresschrift für Musikwissenschaft 8 (1892), s. 389 nn.]. 

Über die Werthgrenzen religioser Tolemnz,  [bez miejsca i roku], ss. 14, [przedruk: Deutsch-evangelische Blätter 18 (1893)]. 

[Redaktor naczelny], Gesangbuch der Christkatholischen Kirche des Schweiz.Dritte umgearbeitete und stark vermehrte Ausgabe,  Solothurn 1893, ss. 303. 

[Autor], Orgelbuch zum Gesangbuch der Christkatholischen Kirche der Schweiz,  wyd. na zamówienie Chrześcijańskokatolickiej Rady Synodalnej, Olten 1894, ss. 78. 

Zum Kirchenkalender. Winke für Liturgie und Kirchengesang I-VIII,  Katholik 20 (1897), s. 403, 411; 21 (1898), s. 9, 41, 79, 105, 113, 129. 

Die liturgischen Gesänge der eucharistischen Feier,  Katholik, 23 (1900), s. 212-215, [napisane w związku z rewizją części muzykalnych, do 2 wyd. Mszału chrześcijańskokatolickiego z 1905 r.]. 

Zum Verständnis der Musikalischen Messe und der H-mol-Messe Johan Seb. Bachs,  [bez miejsca i roku], ss. 13, [przedruk: Korrespondenzblatt der Berner Liedertafel, nr 24 (kwiecień), Berno 1902].

Die schweizerischen Tonmeister im Zeitalter der Reformation,  Berno 1903, ss. 32. 

Ludwig Senfls Geburtsort und Herkunft,  w: Th Kroyer (wyd.), Ludwig Senfl, Werke I. Denkmäler der Tonkunst in Bayern, III / 2, Lipsk 1903, XV-XXVI. 

Heinrich Isaac in Augsburg und Konstanz,  w: Th. Kroyer (wyd.), Ludwig Senfl, Werke I. Denkmäler der Tonkunst in Bayern, III / 2, Lipsk 1903, XCIX-CI. 

Wie enstehen Kirchengesange? Rektoratsrede,  Lipsk 1907, ss. 18, [przedruk: Sammelbande der Internationalen Musikgesellschaft, Lipsk, 8 (1903), s. 467-485.

Innsbruck, ich muss dich lassen. (Heinrich Isaac und Cosmas Alder),  w: Festschrift zum zweiten Kongress der Internationalen Musikgesellschaft. Verfasst von Mitgliedern der Schweizerischen Landessektion, Bazylea-Lipsk 1906, s. 54-86. 

Die soggetti cavati dalie vocale in Huldigungskompositionen und die Herculesmesse des Lupus,  w: Bericht über den zweiten Kongress der Internationalen Musikgesellschaft zu Basel vom 25-27. September 1906,  Lipsk 1907, s. 193-194. 

Zur Entstehung des Konstanzer Diözesangesangbuches,  IKZ 3 (1913), s. 219-230.

Ausschau. Neues und Altes uber Gestaltung der Kirche,  IKZ 3 (1913), s. 1-8, 145-157, 292-309. 

Christliche Gemeinschaftspflege,  Der romfreie Katholik 4 (1915), s. 100-102, 108-109 [niewiele zmieniony przedruk sprawozdania z: Der zweite Internationale Altkatholiken-Kongress in Luzem 1892, Lucerna 1892, s. 179-189].

Historisches ülber die Entwicklung des Volksgesanges in der Kirche. Arbeit für die Pastordkonferenz vom 12. Juli 1871,  IKZ 7 (1917), s. 341-353.