H e i n z  Max

 

(1894-1988)

 

  • teolog

  • pisarz starokatolicki

 

 


   Urodził się w St. Gallen, tam też skończył gimnazjum. W latach 1914-1919 studiował teologię w Bernie. W roku 1919 otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1919-1924 był proboszczem w Rheinfelden. W latach 1924-1933 - kierownik szkoły diakonijnej w Rüschlikon-Nidelbad i jednocześnie duszpasterz Stowarzyszenia Chrześcijańskokatolickiego w Baden-Brugg. W latach 1933-1963 był proboszczem w Zurychu. Niezwykle aktywny na polu publicystyki w chrześcijańskokatolickich organach prasowych. Żonaty z Elsą Jäckle, ojciec 6 dzieci. Zmarł w Rüschlikon.

 

 


Dane biograficzne:
Arnold Moll,  Zum diamanten Priesterjubilaum von Pfr. Max Heinz,  w: Jahrbuch der Christkatholischen Kirche der Schweiz, 1980, ss.30-31

Gottfried Konrad,  Max Heinz - doppelter Jubilar,  w: Jahrbuch der Christkatholischen Kirche der Schweiz, 1984, s.76-77


Arnold Moll,  Zum Gedanken an Pfr. Max Heinz (1894-1988), w: Jahrbuch der Christkatholischen Kirche der Schweiz, 1989, s.87-89

Urs Küry,  Kościół starokatolicki. Historia, nauka, dążenia,  Warszawa 1996, s.662-663

 


Bibliografia:

Lob Gottes in Bibeltext. Lied und Gebet sowie Stimmen der Gotteszeugen aller Jahrhunderte,  Bazylea 1928, 1976, ss. 372. 

Die Kirche als Lebensgemeinschaft,  IKZ 19 (1929), s. 4-20. 

Das gegenwärtige Geschehen in Ruflland. Ursache-Wirkung-Ueberwindung, [bez miejsca i roku], ss. 31, [przedruk: IKZ 22 (1932), s. 226-255]. 

Berneuchen: Eine Erneuerungsbewegung inmitten der Reformationskirchen,  IKZ 27 (1937), s. 193-223. 

Das Wiederaufleben alten katholischen Frömmigkeitsgutes in der protestantischen Kirche,  IKZ 28 (1938), s. 254-273. 

Von der Dreieinigkeit Gottes,  IKZ 34 (1944), s. 1-33. 

Die Una-Sancta-Bewegung und die Altkatholische Kirche,  IKZ 47 (1957), s. 280-297. 

Kommunismus in christlicher Sicht,  IKZ 49 (1959), s. 48-59.