|
Urodził się w Olten. W. Munzinger był synem pierwszego
prezydenta rządu Szwajcarii, z kantonu Solura Martina
Josefa Munzingera. W latach 1841-1849 uczęszczał
do gimnazjum w Solurze. Studiował prawo w Bernie (1849-1851), w Paryżu
(1851-1853), w Berlinie (1854 -1855). W roku 1854 zdał berneński
egzamin adwokacki. W roku 1855 został doktorem nauk prawniczych w
Bernie. Następnie habilituje się na tamtejszym uniwersytecie z prawa
francuskiego i kościelnego. W roku 1857 został profesorem
nadzwyczajnym, a w 1863 roku - profesorem zwyczajnym prawa handlowego,
cywilnego i prawa państwowego Związku Szwajcarskiego. W latach
1865-1866 W. Munzinger był rektorem uniwersytetu w Bernie. Położył
wielkie zasługi w ujednoliceniu kształcenia prawniczego w Szwajcarii
(szczególnie prawa handlowego i prawa obligacyjnego). W latach
1872-1873 był członkiem parlamentu. W latach 1871-1873 był członkiem
Komitetu Centralnego Szwajcarskiego Związku Liberalnych Katolików.
W.
Munzinger miał istotny wpływ na kształtowanie kościelno-religijnego
protestu przeciwko dogmatowi o nieomylności papieża, sformułowanego
przede wszystkim z pobudek politycznych. Wielkie wrażenie wywarł na
nim pierwszy Kongres Starokatolików w Monachium (IAKK, 1871 r.). Z radością
powitał monachijskie postulaty, dotyczące organizowania własnych
parafii. W tym właśnie kierunku aktywnie działał w Szwajcarii. Kiedy
ks. P. Gschwind został
ekskomunikowany, prof. Munzinger szybko doszedł do przekonania, że
Starrkich-Dulliken będzie pozycją straconą jeśli nie opowiedzą się
za nią inne parafie. Doprowadził on do tego, że - dotychczas
bierny - Komitet Centralny Szwajcarskiego Stowarzyszenia Wolnych Katolików
zwołał w dniu 1.12.1872 r. wielki wiec katolików w Olten. "Dzień
w Olten", na którym zebrało się ok. 2 500 katolików stał się
bardzo ważnym wydarzeniem dla Kościoła Chrześcijańskokatolickiego
Szwajcarii. Podjęto tu decyzje zorganizowania własnych parafii oraz własnej
organizacji kościelnej. Na zaproszenie Munzingera przybył do
Szwajcarii ks. prof. J.
H. Reinkens z Wrocławia - późniejszy pierwszy biskup Kościoła
Starokatolickiego Niemiec. Oto słowa Munzingera, skierowane pod adresem
ks. prof. Reinkensa: "Daj Ksiądz dyrektywę
religijną, inaczej będzie chaos kościelny". Pierwsze
parafie powstały w Starrkich, Olsberg,
Olten, Trimbach
i Zurichu.
W. Munzinger w istotny sposób wpłynął na
powołanie Katolickiego Wydziału Teologicznego Uniwersytetu w Bernie.
Dzięki jego inicjatywie, w roku 1874, włączono do berneńskiego
ustawodawstwa wyznaniowego przepis, że w łączności z Wyższą Szkołą
ma powstać zakład naukowy kształcący teologów katolickich. Już
29.07. 1874 r. Wielka Rada kantonu Berno, na podstawie opinii
opracowanej przez profesorów Eduarda Müllera (teologia), Friedricha
Nippolda (teologia ewangelicka) i proboszcza z Olten, Eduarda
Herzoga, podjęła decyzję o utworzeniu na Uniwersytecie w Bernie
Wydziału Teologii Katolickiej. W dniu 11.12.1874 r. nastąpiło
uroczyste otwarcie. Wydział rozpoczął działalność pod kierunkiem
dziekana prof. J.
Friedricha, powołanego na to stanowisko z Monachium, z pięcioma
profesorami i ośmioma studentami. - Jak dotychczas, jest to
jedyny akademicki wydział teologii starokatolickiej i stanowi właściwe
duchowe centrum Kościoła Chrześcijańskokatolickiego Szwajcarii.
E. Herzog ocenił później
jego działalność: " Na tyle, na ile można sądzić po ludzku,
bez niego nie doszłoby do utworzenia parafii chrześcijańskokatolickich,
bez niego nie mógłby się ukonstytuować chrześcijańskokatolicki Kościół
narodowy, bez niego nie mielibyśmy żadnej szkoły
teologicznej". Był to człowiek świecki, który od początku
rozumiał, że "walka przeciwko Rzymowi" może być skutecznie
prowadzona jedynie na podstawie Pisma Św. i starego Kościoła.
Zmarł w Bernie.
zobacz: tu
i tu
|
