Z życia Kościoła.

Spotkanie Patriarchy Gruzji Katolikosa Eliasza II z Biskupem Wiktorem Wysoczańskim

W dniach od 2 do 7 września 2005 roku — na zaproszenie Jego Eminencji Metropolity Warszawskiego i całej Polski — Sawy — przebywał w Polsce z oficjalną wizytą Patriarcha Gruzji Katolikos Eliasz II. Centralnym punktem wizyty gruzińskiego gościa w Polsce była Liturgia, która została odprawiona w dniu 4 września 2005 r., o godz. 9.30 w katedrze prawosławnej pw. św. Marii Magdaleny w Warszawie.
W dniu 6 września 2005 r., o godz. 18 odbyło się w Ośrodku im. Biskupa Edwarda Herzoga w Konstancinie spotkanie modlitewne Patriarchy Gruzji Katolikosa Eliasza II z Biskupem prof. dr. hab. Wiktorem Wysoczańskim — zwierzchnikiem Kościoła Polskokatolickiego.
Konstancin2005_09_06
Konstancin2005_09_06

Chwila rozmowy przed wejściem do kaplicy
Podczas tego spotkania bp Wiktor Wysoczański powiedział:
Z wielką radością witam Jego Świątobliwość Eliasza II, Wielce Błogosławionego Katolikosa — Patriarchę całej Gruzji, Arcybiskupa Mcchety i Tbilisi. Jest mi niezwykle miło, że mogę powitać tak dostojnego Gościa w Ośrodku Kościoła Polskokatolickiego w Konstancinie. Serdecznie witam także J.E. Metropolitę Dawida, J.E. Metropolitę Sergiusza, J.E. Metropolitę Stefana, J.E. Biskupa Szio, oraz wszystkie osoby towarzyszące Jego Świątobliwości, Wielce Błogosławionemu Katolikosowi i Patriarsze Gruzji Eliaszowi II.
Serdecznie witam Jego Eminencję, Metropolitę prof. dra hab. Sawę Hrycuniaka — zwierzchnika Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Witam Jego Eminencję Arcybiskupa prof. dra hab. Jeremiasza Anchimiuka — prezesa Polskiej Rady Ekumenicznej. Witam serdecznie wszystkich uczestników tego spotkania.



Konstancin2005_09_06

Przemawia Dostojny Gość -
Patriarcha Gruzji Katolikos Eliasz II
Jesteśmy wdzięczni, że Wasza Świątobliwość znalazł czas, by spotkać się z przedstawicielami naszego Kościoła. Mamy nadzieję, że ta wizyta wzmocni nasze - tradycyjnie już bardzo dobre - stosunki prawosławno-starokatolickie. Kościół Polskokatolicki należy do wspólnoty Kościołów Starokatolickich Unii Utrechckiej. Kościoły te reprezentują "stary Kościół katolicki Zachodu" i od początku dawały wyraz nadziei na ponowne zjednoczenie z Kościołami Prawosławnymi na gruncie jednego, niepodzielonego Kościoła pierwszego tysiąclecia. Dialog teologiczny starokatolicko-prawosławny trwa ponad 100 lat i zakończył się pomyślnie, wspólnie uzgodnionymi i przyjętymi tekstami. Tak dobre kontakty Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego i Kościoła Polskokatolickiego, to wynik długoletniego dialogu i współpracy, wspólnych spotkań i konferencji, opartych na wspólnie przyjętych tekstach teologicznych.



Konstancin2005_09_06

Wasza Świątobliwość,
Dziś Europa bardziej niż kiedykolwiek przedtem potrzebuje wsparcia i odbudowy swych chrześcijańskich korzeni. Z wielkim bólem obserwujemy, jak niektóre kraje Europy odchodzą lub zapominają o wartościach chrześcijańskich, które tworzyły przestrzeń dla jej rozwoju. Wciąż przypominamy o tych wartościach, dokładając wszelkich starań, aby wzmocnić chrześcijaństwo w Europie. Nie będzie zjednoczonej Europy bez wspólnych korzeni, bez wspólnych wartości; bez wspólnej duchowości nie ma jedności. Jest to zadanie, które chcemy podjąć wspólnie, przy szczególnej pomocy tych chrześcijan, którzy od wieków dają świadectwo wiary nienaruszonej, prawosławnej. Liczymy tu na pomoc przede wszystkim tych wielkich Kościołów, które przez wieki — często w bardzo trudnych warunkach — potrafiły nie tylko zachować swą wiarę, ale także rozwijać i pogłębiać teologię i duchowość chrześcijańską. Europa potrzebuje wsparcia tych Kościołów, potrzebuje wzmocnienia swych duchowych fundamentów. Wierzymy, że dzięki łasce Ducha Świętego, w świetle wspólnej Ewangelii i Tradycji Kościołów Wschodu i Zachodu, lepiej zrozumiemy własną wiarę i gorliwiej będziemy pełnili wolę Boga Wszechmogącego, wzmacniając duchowe fundamenty chrześcijańskiej Europy.
Bp prof. dr hab. Wiktor Wysoczański
dokonał krótkiej prezentacji
Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego,
Kościoła Polskokatolickiego i Unii Utrechckiej






Konstancin2005_09_06
Wasza Świątobliwość,
Gruzińska Cerkiew Prawosławna, której wspaniała historia jest świadectwem niewzruszonego trwania przy nauce Jezusa Chrystusa, jest dla Kościołów Europy pouczającym przykładem wierności duchowości chrześcijańskiej. W Gruzji chrześcijaństwo pojawiło się już w czasach apostolskich, a stało się religią panującą w IV wieku, jako drugim po Armenii kraju chrześcijańskim. Cerkiew Gruzji podarowała światu wielu świętych, którzy wzmacniają duchowość chrześcijańską nie tylko w Gruzji, ale także daleko poza jej granicami. Chrystianizacja Gruzji związana jest z działalnością św. Niny, króla Dawida IV i królowej Tamary. Ich życie i działalność są dla nas nie tylko pouczające i interesujące, ale tchnęły silną wiarę na tereny dzisiejszej Gruzji, której przywiązanie do chrześcijaństwa liczy prawie dwa tysiące lat. Jesteśmy wdzięczni Kościołowi w Gruzji za tych świętych, którzy wzmacniają także naszą wiarę, pozwalają nam kroczyć drogą wskazaną przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Wśród świętych Cerkwi gruzińskiej szczególne miejsce zajmuje święty archimandryta męczennik Grzegorz Peradze — syn Cerkwi w Gruzji i Polsce, którego dziesiątą rocznicę kanonizacji będziemy obchodzili za kilka dni, 18 września 2005 r. O. Grzegorz — tu w Warszawie, na Studium Teologii Prawosławnej Uniwersytetu Warszawskiego — z ogromnym zaangażowaniem oddał się pracy dydaktycznej i naukowej, dla dobra nie tylko Cerkwi w Gruzji i Polsce, ale dla wszystkich chrześcijan. Ten wybitny syn ziemi gruzińskiej zginął śmiercią męczeńską w hitlerowskim obozie zagłady, w obronie chrześcijańskich wartości.
Z wielką radością przyjęliśmy fakt kanonizacji tego świętego przez Gruzińską Cerkiew Prawosławną i wpisania Jego imienia do dyptychu świętych Kościoła Prawosławnego w Polsce. Jego pamięć zachowujemy także w Kościele Polskokatolickim.

Wasza Świątobliwość
,
Jesteśmy pełni uznania dla osiągnięć Gruzińskiej Cerkwi Prawosławnej i Waszej Świątobliwości w rozwoju i odradzaniu Cerkwi, po absolutyzmie komunistycznym. To dzięki wysiłkom Waszej Świątobliwości w latach dziewięćdziesiątych otwarto setki świątyń, dziesiątki klasztorów, szkół i szpitali. Ważnym osiągnięciem Waszej Świątobliwości było otwarcie w Tbilisi Akademii Duchownej, której studenci kontynuują studia w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.
Życzę Waszej Świątobliwości wielu dalszych sukcesów, osiągnięć wżyciu kościelnym i społecznym. Niech światło Ducha Świętego i nieustająca opieka Matki Pana naszego wspiera wysiłki Waszej Świątobliwości, aby Cerkiew w Gruzji i na całym świecie wzrastała w miłości i życiu Bożym.
Na to zaś wszystko [przyobleczcie] miłość, która jest więzią doskonałości. A sercami waszymi niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele" (Kol 3,14-15).