Synod Kościoła Polskokatolickiego - Warszawa, 18. 06. 2008 r.

Synod Ogólnopolski Kościoła Polskokatolickiego w RP

Synod Ogólnopolski Kościoła Polskokatolickiego 2008 r. Synod Ogólnopolski Kościoła Polskokatolickiego 2008 r. Synod Ogólnopolski Kościoła Polskokatolickiego 2008 r.

Kościół Polskokatolicki po 1989 r. wszedł w nową rzeczywistość polityczną i społeczną. Pełne uregulowanie stanu prawnego Kościoła Polskokatolickiego nastąpiło dopiero po uchwaleniu przez Parlament RP ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r., o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego w Rzeczypospolistej Polskiej (Dz.U. Nr 97, poz. 482 z późn. zm.). Zgodnie z art. 2 tejże ustawy, Kościół jest samodzielny i niezależny organizacyjnie od jakiejkolwiek zagranicznej władzy kościelnej i świeckiej; pozostaje natomiast w jedności wiary i moralności z Polskim Narodowym Kościołem Katolickim w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej i Kanadzie. Kilka dni wcześniej, tj. 27 czerwca 1995 r., Synod Ogólnopolski uchwalił nowe Prawo Wewnętrzne Kościoła Polskokatolickiego. Zgodnie z obowiązującym prawem, Kościół Polskokatolicki wyznaje katolickie prawdy wiary i moralności oraz zasady ustroju zawarte w Piśmie Świętym, sformułowane w powszechnych symbolach wiary i postanowieniach siedmiu Soborów Powszechnych pierwszego tysiąclecia. Kościół należy do Unii Utrechckiej, a jego biskupi są członkami Międzynarodowej Konferencji Biskupów Starokatolickich, gdzie reprezentują Kościół Polskokatolicki. Według Prawa Wewnętrznego (uchwalonego na Synodzie Ogólnopolskim w 1995 r., znowelizowanego zaś 20 czerwca 2003 r.), najwyższą władzą zwierzchnią i prawodawczą w Kościele jest Synod Ogólnopolski, który zbiera się co pięć lat. Zgodnie z § 109, ust. 1 Prawa Wewnętrznego Kościoła Polskokatolickiego w RP, w dniu 20 czerwca 2008 r. upływała pięcioletnia kadencja władz Kościoła Polskokatolickiego. Poprzedni Synod odbył się w dniu 20 czerwca 2003 r. w Warszawie.

W dniu 15 kwietnia 2008 r. Rada Synodalna podjęła jednogłośnie uchwałę o zwołaniu Synodu Ogólnopolskiego na dzień 18 czerwca 2008 r. w Warszawie. Na tej samej sesji zatwierdzono Program Synodu Ogólnopolskiego, skład Prezydium Synodu, Sekretariatu, Komisji Mandatowo-Skrutacyjnej i Komisji Uchwał i Wniosków.

W dniu 18 czerwca 2008 r., o godzinie 10, w Warszawie, Al. Jerozolimskie 44, w Sali Konferencyjnej w budynku „Metro Projekt" rozpoczął obrady Synod Ogólnopolski Kościoła Polskokatolickiego w RP.

W dniu Synodu w Biurze Przedsynodalnym zarejestrowano delegatów duchownych i świeckich, którzy otrzymali teczki z mandatami na Synod Ogólnopolski. Z zaproszonych gości przybyli: Jego Ekscelencja, bp Marian B. KRUSZYŁOWICZ OFM Conv — biskup pomocniczy diecezji Szczecińsko-Kamieńskiej Kościoła Rzymskokatolickiego; a także J.E. Bp Michał JABŁOŃSKI — Zwierzchnik Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w Polsce.

Uczestnicy Ogólnopolskiego Synodu odśpiewali Hymn Wiary: „Do Ciebie przyszlim Boże nasz", który napisał bp Franciszek Hodur w roku 1907. A następnie modlili się w intencji Synodu i Kościoła Polskokatolickiego. Modlitwie przewodniczył bp Jerzy Szotmiller.

Po modlitwach bp Wiktor Wysoczański przyjął przysięgę delegatów, zgodnie z Rotą przysięgi. W myśl § 115, ust. 1 Prawa Wewnętrznego, obrady Synodu odbywają się zgodnie z regulaminem i programem zatwierdzonym przez Radę Synodalną, co nastąpiło na sesji w dniu 15 kwietnia 2008 r.

Sesji wstępnej przewodniczył bp Wiktor Wysoczański, który bardzo serdecznie powitał delegatów i gości, przybyłych na Synod: „W imię Boże rozpoczynamy obrady Synodu Ogólnopolskiego Kościoła Polskokatolickiego. Gorąco i serdecznie witam Duchowieństwo, Delegatki i Delegatów przybyłych na Synod."

Następnie bp Wiktor Wysoczański przedstawił skład ukonstytuowanych władz Synodu, ustalony na sesji Rady Synodalnej w dniu 15 kwietnia 2008 r.:

Prezydium Synodu:
1. bp prof. dr hab. Wiktor Wysoczański — przewodniczący,
2. bp mgr Jerzy Szotmiller,
3. ks. inf. mgr Stanisław Bosy.

Komisja Mandatowo-Skrutacyjna:
1. ks. dziek. Henryk Dąbrowski — przewodniczący,
2. ks. dziek. Ryszard Szykuła,
3. ks. prob. mgr Andrzej Gontarek,
4. ks. prob. mgr Adam Stelmach,
5. ks. prob. mgr Jerzy Uchman.

Sekretariat Synodu:
1. ks. prob. dr Jerzy Bajorek — przewodniczący,
2. ks. prob. mgr Tadeusz Budacz,
3. ks. prob. mgr Dominik Gzieło.

Komisja Uchwał i Wniosków:
1. ks. prob. Hubert Szryt — przewodniczący,
2. ks. dziek. Adam Bożacki,
3. ks. dziek. Ryszard Walczyński.

Przewodniczący sesji wstępnej Synodu, bp Wiktor Wysoczański poprosił zaproszonych gości o przekazanie życzeń. Jako pierwszy głos zabrał Jego Ekscelencja, bp Marian B. KRUSZYŁOWICZ OFM Conv — biskup pomocniczy diecezji Szczecińsko-Kamieńskiej Kościoła Rzymskokatolickiego:

„Ekscelencjo, Księże Biskupie Przewodniczący, Ekscelencje, Księża Biskupi, Księża, Drodzy w posłudze naszego Pana Jezusa Chrystusa, Przede wszystkim chciałbym serdecznie podziękować za zaproszenie na Wasz Synod Ogólnopolski Kościoła Polskokatolickiego w RP".( zobacz: pełny tekst )

Na zakończenie swego wystąpienia bp Marian B. Kruszyłowicz poinformował członków Synodu, że na Konferencji Episkopatu przedstawił kandydatów do Zespołu ds. Dialogu Kościoła Rzymskokatolickiego z Kościołem Polskokatolickim w RP, są to: ks. prof. Zdzisław Kijas i ks. prof. Krzysztof Wojtkiewicz.

Bp Wiktor Wysoczański: „Bardzo dziękujemy Księdzu Biskupowi Marianowi B. Kruszyłowiczowi za miłe słowa skierowane pod naszym adresem.

A teraz proszę o zabranie głosu Księdza Biskupa Michała JABŁOŃSKIEGO — Zwierzchnika Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w Polsce".

Biskup Michał Jabłoński:
„Ekscelencjo, Księże Biskupie, Wiktorze, Zwierzchniku Kościoła Polskokatolickiego, Biskupi, Księża Infułaci, Przewielebne duchowieństwo, Delegaci świeccy na Synod." (zobacz: pełny tekst )

Bp Wiktor Wysoczański: „Gorąco dziękujemy Księdzu Biskupowi za miłe słowa skierowane pod naszym adresem. My również gorąco prosimy o przekazanie biskupom, kapłanom i wiernym Kościoła Starokatolickiego Mariawitów naszych jak najlepszych pozdrowień".

Po wysłuchaniu nadesłanych listów i telegramów, nastąpiła krótka przerwa i pożegnanie Gości.

Bp Wiktor Wysoczański, rozpoczynając obrady sesji sprawozdawczej, powiedział: „Pięć lat temu wybraliśmy Władze Kościoła, dziś — po wysłuchaniu składanych sprawozdań — z roztropnością mamy ocenić ich pracę i udzielić absolutorium".

Sprawozdania — za okres międzysynodalny — składali kolejno: Bp Wiktor Wysoczański — Zwierzchnik Kościoła, Ordynariusz Diecezji Warszawskiej; Bp Jerzy Szotmiller — Administrator Diecezji Krakowsko - Częstochowskiej; Ks. inf. mgr Stanisław Bosy — Administrator Diecezji Wrocławskiej.

Po złożeniu sprawozdania przez ustępujące Władze Kościoła, rozpoczęła się dyskusja nad poszczególnymi sprawozdaniami.

Ks. Jacenty Sołtys, nawiązując do dialogu z Kościołem Rzymskokatolickim, zwrócił uwagę, że nadal występują trudności w praktyce duszpasterskiej, szczególnie jeśli chodzi o zawieranie sakramentu małżeństw mieszanych. W związku z tym przedstawił prośbę, aby informacje na temat przebiegu dialogu ekumenicznego były przesyłane duchownym. Drugi problem podniesiony przez ks. J. Sołtysa, to sprawa pozyskiwania środków z Unii Europejskiej na rzecz Kościołów. Jak pomóc naszym księżom w przygotowaniu projektu, który umożliwiłby dostęp do tych środków; to jest dziś sprawa bardzo ważna dla naszego Kościoła.

Ks. J. Sołtys skierował dyskusję na tematy duszpasterskie, przede wszystkim małżeństw mieszanych; duchowni dzielili się swoimi doświadczeniami na ten temat, stwierdzając, że wprawdzie praktyka duszpasterska jest tu różna, ale czeka nas jeszcze długa droga ekumenicznego dialogu z Kościołem Rzymskokatolickim. W dyskusji głos zabrali: ks. R. Jagiełło, ks. M. Piątek, ks. K. Bonczar, ks. R. Dąbrowski, ks. J. Bajorek, ks. J. Uchman, ks. A. Stelmach, ks. S. Muchewicz, ks. R. Rawicki.

Dyskusję podsumował bp Wiktor Wysoczański, podkreślając, że dialog z Kościołem Rzymskokatolickim wciąż trwa, a dotąd odbywał się przy dużej życzliwości dotychczasowego przewodniczącego Zespołu Episkopatu Polski ds. Dialogu Kościoła Rzymskokatolickiego z Kościołem Polskokatolickim — bpa J. Jezierskiego; to była dobra współpraca, osiągnęliśmy dużo, wciąż pamiętając, że dialog ten wymaga cierpliwości i roztropności. Cieszę się, że te problemy duszpasterskie zostały tu poruszone i dyskutowane. Jednak miejmy świadomość, iż jeszcze długo będziemy musieli się z nimi borykać. Pamiętajmy też, jesteśmy Kościołem Polskokatolickim, który ma własną tożsamość, własną teologię, która jest wykładana w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej i w Seminarium Duchownym. Przy tej okazji, m.in. bp Wiktor Wysoczański przypomniał problemy związane z używaniem Mszału rzymskokatolickiego przez niektórych duchownych Kościoła Polskokatolickiego. Przypomniał, że Episkopat Polski nie wyraził na to zgody; wyrażono jedynie zgodę na używanie lekcjonarzy rzymskokatolickich. Nasza troska i nasze działania winny się koncentrować przede wszystkim na naszych wiernych, na ich potrzebach. Nawiązując zaś do problemów związanych z sakramentem małżeństwa, przypomniał, iż zostało przygotowane Prawo Małżeńskie. Projekt tego prawa zatwierdziła Rada Synodalna na sesji w dniu 20 marca 2003 r. i został on przesłany do wglądu wszystkich kapłanów, a następnie w dniu 20 czerwca 2003 r. Synod zaakceptował Prawo Małżeńskie Kościoła Polskokatolickiego w RP. Jest to dokument bardzo ważny, zwłaszcza obecnie przy tzw. ślubach konkordatowych, pomaga duszpasterzom w sprawach małżeńskich.

Po zakończeniu dyskusji odbyło się głosowanie nad trzema sprawozdaniami za okres międzysynodalny 2003-2008; bpa Wiktora Wysoczańskiego —Zwierzchnika Kościoła i Ordynariusza Diecezji Warszawskiej; bpa Jerzego Szotmillera — Administratora Diecezji Krakowsko-Częstochowskiej i ks. inf. mgra Stanisława Bosego — Administratora Diecezji Wrocławskiej. Synod przyjął sprawozdania. Przewodniczący Komisji Rewizyjnejks. inf. Czesław Siepetowski — postawił wniosek: „Wnoszę w imieniu Komisji Rewizyjnej i w imieniu własnym o udzielenie absolutorium przez Święty Synod dla ustępujących Władz Kościoła". Synod udzielił absolutorium ustępującym władzom Kościoła.

Kolejnym punktem obrad było przedstawienie Synodowi prac Komisji Prawa Kościelnego — dokonał tego ks. inf. dr Kazimierz Bonczar.

Ks. dr Kazimierz Bonczar poinformował, że istnieją jeszcze pewne, drugorzędne różnice pomiędzy ustawą o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 czerwca 1995 r. a Prawem Wewnętrznym Kościoła Polskokatolickiego w RP (uchwalonym na Synodzie Ogólnopolskim w 1995 r., a znowelizowanego w 2003 r.). Należy więc dokonać poprawek formalnych w niektórych paragrafach naszego prawa, np. nasze Prawo nazywa Synod: Ogólnopolskim Synodem, natomiast ustawa mówi o Synodzie Ogólnopolskim; w tym przypadku musimy dokonać zmiany kolejności słów.

Komisja Prawa Kościelnego odbyła kilka spotkań roboczych z udziałem ekspertów i przygotowała zmiany w Prawie Wewnętrznym Kościoła Polskokatolickiego. W dniu 11 lutego 2008 r., odbyło się przedsynodalne, konsultacyjne spotkanie starszych księży i księży dziekanów. Wynikiem tych prac jest przedstawiony Synodowi projekt zmian w naszym prawie, które mają przede wszystkim charakter formalny, a nie merytoryczny; dokonano poprawek stylistycznych i porządkujących niektóre sformułowania. Do ważniejszych zmian w Prawie Wewnętrznym należy możliwość przedłużenia pracy duszpasterskiej w Kościele do 75 roku życia i zmiana wyboru delegatów na Synod; zaproponowano dwóch delegatów duchownych i dwóch delegatów świeckich z każdego dekanatu. Jednocześnie Prawo Wewnętrzne stanowi: „Kapłanowi, który ukończył 75 rok życia, biskup ordynariusz lub administrator diecezji może przedłużyć prawo do pełnienia obowiązków duszpasterskich, jak i na innych stanowiskach kościelnych na czas określony lub do odwołania".

Po wystąpieniu ks. inf. Kazimierza Bonczara głos zabrał bp Wiktor Wysoczański, który przedstawił historię zmian w Prawie Wewnętrznym, a wśród nich potrzebę powrotu do kanonów w prawie kościelnym. Bp Wiktor Wysoczański zaproponował, a Synod tę propozycję jednogłośnie przyjął, aby w skład Rady Synodalnej — obok Zwierzchnika Kościoła, biskupa ordynariusza lub administratora diecezji oraz delegata STPK — wchodził „z urzędu" także „kierownik lub delegat Sekcji Starokatolickiej Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie".

Po dyskusji (ks. dr M. Piątek, ks. A. Stelmach i ks. J. Sołtys), Synod podjął uchwałę w sprawie nowelizacji Prawa Wewnętrznego Kościoła, a także przyjął jednolity tekst uwzględniający uchwalone zmiany w naszym prawie kościelnym.

Wprawdzie obowiązujące w naszym kraju prawo wyznaniowe (ustawa z dnia 17 maja 1989 r., o gwarancjach wolności sumienia i wyznania oraz wspomniana wyżej ustawa), szanuje autonomię Kościoła, polegającą na ustanawianiu przez Kościół wewnętrznych norm prawnych, jednak nie mogą one być sprzeczne z wymienionymi ustawami. Dlatego Synod Ogólnopolski podjął uchwałę w sprawie zmian w Prawie Wewnętrznym Kościoła Polskokatolickiego w RP.

Kolejna sesja Synodu Ogólnopolskiego Kościoła Polskokatolickiego była poświęcona administracji i strukturze Kościoła. Sesji też przewodniczył bp Wiktor Wysoczański i ks. inf. Eugeniusz Stelmach. Delegaci i delegatki Synodu — zgodnie z przepisami Prawa Wewnętrznego Kościoła Polskokatolickiego w RP— przystąpili do wyboru władz Kościoła.
Ks. inf. Eugeniusz Stelmach rozpoczął tę część obrad od przypomnienia słów z I Listu Apostoła Piotra (5,1-5): „Starszych, którzy są między wami, proszę ja też starszy, a także świadek cierpień Chrystusa i uczestnik chwały, która ma się objawić, zachęcam: Paście trzodę Boga, która jest wśród was, troszcząc się o nią nie pod przymusem, ale z ochotą, zgodni z wolą Boga; nie dla marnego zysku, lecz z oddaniem. Nie jak ci, którzy mają władzę nad powierzonymi sobie, ale jak ci, którzy stają się wzorem dla trzody. A gdy się objawi arcypasterz, otrzymacie niewiędnący wieniec chwały. Podobnie, młodsi! Podporządkujcie się starszym, wszyscy zaś w stosunku do siebie przywdziejcie pokorę, ponieważ Bóg pysznym się sprzeciwia, pokornym zaś daje łaskę". Te słowa stały się wprowadzeniem do sesji poświęconej wyborowi władz Kościoła.

Ks. inf. Eugeniusz Stelmach zaproponował i uzasadnił kandydaturę bpa prof. zw. dra hab. Wiktora Wysoczańskiego na Zwierzchnika Kościoła. Synod Ogólnopolski jednogłośnie przyjął ten wniosek i ponownie wybrał bpa Wiktora Wysoczańskiego na Zwierzchnika Kościoła Polskokatolickiego i przewodniczącego Rady Synodalnej.

Po tym głosowaniu ks. inf. Eugeniusz Stelmach oznajmił Synodowi, że na następne pięć lat na stanowisko Zwierzchnika Kościoła Polskokatolickiego i przewodniczącego Rady Synodalnej wybrał bpa prof. zw. dra hab. Wiktora Wysoczańskiego. Rozległy się gromkie brawa, odśpiewano „Sto lat" i wręczono kwiaty.

Nowo wybrany zwierzchnik Kościoła — bp Wiktor Wysoczański podziękował Synodowi za wybór. „Dziękuję wszystkim — powiedział. Będę się starał nadal ze wszystkich sił służyć Kościołowi, dobru Kościoła. Wspierajcie mnie wszyscy w tej posłudze".

Następnie odbyły się wybory członków Rady Synodalnej, Sądu Biskupiego i Komisji Rewizyjnej. Nowo wybrana Rada Synodalna Kościoła Polskokatolickiego zebrała się na swym pierwszym posiedzeniu — w czasie przerwy synodalnej — w następującym składzie: Bp prof. zw. dr hab. Wiktor Wysoczański — przewodniczący, bp Jerzy Szotmiller, ks. infułat Stanisław Bosy, ks. infułat Henryk Buszka, ks. dziekan Henryk Dąbrowski, ks. Dominik Gzieło, Barbara Kowalczyk, Władysława Jaskulska, dr Stanisława Guszkowska — skarbnik, mgr Elżbieta Gawińska, dr Marek Ambroży — sekretarz. Sąd Biskupi: ks. inf. dr Kazimierz Bonczar — oficjał, ks. Marian Madziar — notariusz; sędziowie: ks. Aleksander Bielec, ks. Ryszard Walczyński, ks. dr Mieczysław Piątek. Komisja Rewizyjna: ks. inf. Czesław Siepetowski — przewodniczący, członkowie: ks. Jerzy Uchman, ks. Andrzej Gontarek, ks. Czesław Groszak.

Kolej na sesja - programowa - była poświęcona duszpasterstwu i misyjności naszego Kościoła. Ks. dr Mieczysław Piątek przedstawił na ten temat tekst, przygotowany przez komisję (ks. dziekan dr Mieczysław Piątek — przewodniczący, ks. dziekan Ryszard Walczyński — członek, ks. proboszcz mgr Adam Stelmach — członek). Ksiądz Doktor szczegółowo omówił historyczne i współczesne formy duszpasterstwa, realizowanego przede wszystkim w pracy katechetycznej, w udzielaniu sakramentów, a także w działalności charytatywnej. Istota duszpasterstwa polega na zabieganiu Kościoła o zbawienie ludzi. „Bp Franciszek Hodur w opracowaniu pt. Wstań, pisze: Zadaniem Kościoła jest praca nad zbliżeniem poszczególnego człowieka i narodu do najwyższej Istoty, podtrzymanie tego stosunku przez odpowiednie czynności, przez naukę i godne życie jego wyznawców. Im lepiej spełnia Kościół to zadanie, im jego księża posiadają głębszą naukę i potrafią przelać ją w dusze współwyznawców, im więcej odkryją tajemnic otaczającego bóstwa, a przez święte czynności zbliżą bardziej istotę ludzką do Boskiej, tym ich kościół doskonalszy, ważniejszy, potrzebniejszy, konieczniejszy. Albo odwrotnie, jeśli księża jakiegoś kościoła zapomną o tym szczytnym powołaniu prowadzenia człowieka do Boga, jednoczenia go z Nim, jeśli ich nauka, życie, czyny świadczą o tym, że albo nie rozumieją misji Kościoła, albo nią gardzą i pracują tylko dla siebie, dla swego wywyższenia, utuczenia, a w końcu zezwierzęcenia, to taki kościół albo nie dorósł do swego zadania, albo się przeżył, nie ma racji bytu i albo sam zginie cichą, powolną, naturalną śmiercią, albo go usunie i zajmie jego miejsce inny, przystosowany lepiej do spełniania Bosko-ludzkiego posłannictwa na świecie".

Praca duszpasterstwa, nauczanie prawd Bożych wymaga odwagi wyznawania i głoszenia Jezusa Chrystusa, dlatego św. Piotr nauczał: „A gróźb nie lękajcie się i nie bądźcie zaniepokojeni. Pana zaś Jezusa święćcie w sercach waszych i bądźcie zawsze gotowi do obrony wobec każdego, kto domaga się od was uzasadnienia tej nadziei, która jest w was" (1 P 3,14-15). Jak dziś, we współczesnym, zlaicyzowanym świecie nauczać o Zbawicielu, o Jego miłości do człowieka i obowiązku miłowania wszystkich ludzi, także wrogów. Warto tu wspomnieć radę św. Pawła: „Bądź przykładem wiary. Pilnuj siebie samego i nauki, i w tym trwaj, bo to czyniąc i samego siebie zbawisz i tych, którzy słuchają" (Tym 4,15-16). Św. Piotr zaś dodaje: „Bo taka jest wola Boża, abyście dobrymi uczynkami zamknęli usta głupocie ludzi nierozsądnych" (1 P2,15) Ale duszpasterz winien się także troszczyć o swe teologiczne przygotowanie. Stare przysłowie powiada, że nie można dać komuś czegoś, czego się samemu nie posiada. „Czyż może ślepy prowadzić ślepego? Czy nie wpadną obydwaj w dół?"(Mk4,39). Stąd tak ważne są studia teologiczne kandydatów do stanu kapłańskiego; formacja duchowa i liturgiczna w Wyższym Seminarium Duchownym i studia teologiczne, formacja intelektualna w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej.

Koniecznym jest powołanie zespołu (doświadczonych katechetów), który zajmie się opracowaniem pomocy katechetycznych — w formie podręczników lub przynajmniej skryptów — do nauki religii w szkole podstawowej, gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej. Istnieje potrzeba wznowienia wydania modlitewników i katechizmów.

Duszpasterstwo nasze powinno wychodzić poza parafie, musimy być obecni w szkole, w szpitalu, więzieniu (starać się o przyznanie godzin nauki religii w szkole lub rejestrację punktów katechetycznych przy parafii, zabiegać przy poparciu władz Kościoła o kapelanie w szpitalu i więzieniu).

Wskazanym jest utworzenie Komisji Promocji Kościoła, która zajmie się wydawaniem broszur, informatorów o Kościele, opracowaniem programów radiowo-telewizyjnych i nagłaśnianiem wszelkich działań z życia parafii".

Obrady Synodu Ogólnopolskiego Kościoła Polskokatolickiego zakończono modlitwą, którą odmówił ks. inf. Stanisław Bosy i wspólnym odśpiewaniem hymnu KościołaTyle lat my Ci, o Panie...