Wielkanoc AD 2017

LIST  PASRERSKI  na  Wielkanoc AD 2017

 

Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha.

Odprawiajmy nasze święto w Panu (Rz 6,3-4).



Umiłowani w Chrystusie Panu Zmartwychwstałym, Siostry i Bracia!

         Dziś w chrześcijańskich świątyniach rozbrzmiewa radosne przesłanie: Chrystus Zmartwychwstał!  Prawdziwie Zmartwychwstał!

Ten radosny okrzyk zwiastuje całemu światu najważniejszą prawdę chrześcijańskiej wiary: po Męce, Cierpieniu i Śmierci na krzyżu Bóg objawił tajemnicę swej nieskończonej miłości do każdego człowieka. Potęgę tej miłości widzimy w Zmartwychwstaniu, gdy Jednorodzony Syn Boży odnosi zwycięstwo nad śmiercią i obdarza nas pełnią nowego życia. Z wiarą stajemy dziś przed pustym grobem, z którego płynie radosne orędzie: Nie ma Go tutaj, bo zmartwychwstał, jak zapowiedział. 

Wielkanoc jest największą uroczystością chrześcijan. Święty Paweł Apostoł nazywa Paschę największym wydarzeniem mesjańskim, od którego zależy nasza wiara i religia. Wierzymy, że Chrystus przez swoją krew uwolnił cały świat z jarzma grzechu i śmierci, a Zmartwychwstając dał nam nadzieję na udział w życiu wiecznym. Tak wyznawana i pojęta wiara pociąga za sobą liczne konsekwencje: m. in. Pascha dla wierzących jest przejściem z tego sposobu życia do innego, wyższego stopnia egzystencji oraz jest zapewnieniem zmartwychwstania do nowego życia w pokoju, sprawiedliwości i chwale bez końca. Rzeczywistość Zmartwychwstania jest niepojętym wprost darem miłosiernego Ojca dla grzesznej ludzkości. Mamy zatem powód do wielkiej radości płynącej z faktu Zmartwychwstania, a zarazem zadanie do wypełnienia, abyśmy żyjąc tu na ziemi, przygotowali się przez godne życie, zgodne z Ewangelią, na osiągnięcie dóbr nieprzemijających. 

 

 

Drodzy, Siostry i Bracia!

 

Tajemnica Zmartwychwstania budzi wielkie zdumienie, które jest początkiem wiary. To pierwsze i podstawowe doświadczenie stało się udziałem uczniów Jezusa „[owego] pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem”. Odczucie zdumienia i zachwytu nad tajemnicą Paschalną towarzyszyło później wszystkim wyznawcom Zmartwychwstałego Pana.Pierwsze zdziwienie: kamień grobowy odwalony. Drugie zdziwienie jeszcze większe: grób pusty”. To właśnie zdumienie stoi u początków wiary w tajemnicę Zmartwychwstania.  Kto nie potrafi się zdziwić i zachwycić porankiem „pierwszego dnia”, ten nigdy nie uwierzy w Zmartwychwstałego! Wielkie zdumienie prowadzi do duchowego przebudzenia: „umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga”. Z wiary w Zmartwychwstanie płynie nasza siła; mamy czym dzielić się z innymi. Dzielimy się wzajemnie radością, pokojem, życiem we wspólnocie, darem czystości serca, które daje miłość.  

Zmartwychwstanie to głoszenie potęgi Boga, który za sprawą stwórczej mocy słowa i miłości pokonuje władzę śmierci. Przyjmując Chrystusa, przyjmujemy nowe życie. Życie, w którym może zdarzyć się zarówno męka, jak i śmierć. Potęga Boga jest nadzieją i radością. Potrzeba więc, byśmy powierzyli Zmartwychwstałemu nasze lęki, problemy i niepewności. I byśmy w Poranek Wielkanocny wybrali się do grobu – jak Apostołowie Piotr i Jan – by schylić się i zobaczyć, „ujrzeć i uwierzyć”.

 

Umiłowani!

Zmartwychwstały Chrystus jest zawsze obecny w swoim Kościele, szczególnie w czynnościach liturgicznych, w ofierze Mszy św., w słowie Bożym, w sakramentach; jest obecny wreszcie, gdy Kościół modli się i śpiewa psalmy, gdyż On sam obiecał: «Gdzie dwaj albo trzej są zgromadzeni w imię moje, tam i Ja jestem pośród nich» (Mt 18, 20)".

W liturgii oraz na modlitwie ofiarujemy Zbawcy dar serca oczyszczonego z grzechów, pojednanego z Bogiem i bliźnimi. Lecz On uprzedza  nas swoimi darami, jakie ofiaruje swym uczniom i wyznawcom.

Jeden z tych darów – to oświecenie umysłu. Przypomnijmy sobie scenę z Ewangelii wg św. Łukasza (24,13-35), w której Zmartwychwstały Jezus objawia się dwóm uczniom wracającym z Jerozolimy po Święcie Paschy do Emaus. Uczniowie nie mogą pojąc sensu tragicznej śmierci Jezusa, co załamuje ich wiarę w Jego zbawcze posłannictwo. Zmartwychwstały Pan wyjaśnia im pisma Proroków, odnoszące się do Mesjasza i tłumaczy, że bez ukrzyżowania nie byłoby chwalebnego Zmartwychwstania, które zapowiedział im jeszcze przed Męką. Jednak rozpoznali Go dopiero po łamaniu chleba i uwierzyli.

Święty Łukasz zamieszczając  szczegółowy opis jednego z wydarzeń po Zmartwychwstaniu Jezusa, pragnie zawrzeć w nim pouczenie dla chrześcijan, jak odczytywać obecność Jezusa, który przecież jest wśród wierzących. Nie bez znaczenia jest to, że uczniowie spotykają Zmartwychwstałego Jezusa w drodze. Droga symbolizuje tu przede wszystkim trud wzrastania w wierze. Człowiek otrzymuje od Boga dar wiary, ale sam tez musi Go rozwijać. Istotnym elementem mającym wpływ na rozwój wiary jest znajomość słowa Bożego, szczególnie słów Jezusa oraz właściwe rozumienie Bożego objawienia, w rozumieniu którego pomaga nam dar oświecenia ofiarowany wszystkim wierzącym przez  Zmartwychwstałego Jezusa.

  

Umiłowani w Chrystusie Panu Zmartwychwstałym!

Fakt Zmartwychwstania napełnia nas nie tylko radością, ale i otuchą, i męstwem. Na mocy przyjętego Chrztu św. jesteśmy  posłani, aby głosić światu wieść o Zmartwychwstaniu Pana, a żyjąc według Jego nauki dawać światu świadectwo naszej wiary i zachętę do współuczestnictwa w dziele  przemiany tego świata i budowania pokoju opartego na Miłosierdziu Bożym.

W ubiegłym roku obchodziliśmy Jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski. Radosna wieść o Zmartwychwstaniu  naszego Pana rozbrzmiewa więc na naszych ziemiach już ponad tysiąc lat. Chrzest i wiara w Zmartwychwstanie zjednoczyły przecież naszych przodków i przyczyniły się do ich wejścia w społeczność europejską.

W tym roku obchodzimy kolejną rocznicę związaną i z naszym Kościołem - jubileusz 120-lecia zorganizowania Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego na ziemi amerykańskiej, z którym pozostajemy w jedności wiary i moralności. W Wielkanocny Poranek nasze myśli i życzenia kierujemy więc również za ocean, w ten szczególny sposób łącząc się z biskupami, kapłanami, braćmi i siostrami w Polskim Narodowym Kościele Katolickim w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

W Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego życzę wszystkim Czcigodnym Księżom, ich Najbliższym oraz Parafianom daru miłości, zgody i pokoju oraz łaski Bożej w umacnianiu wiary w naszych sercach, byśmy tak jak Apostołowie Jan i Piotr mieli odwagę przejść od pustego grobu do mocnej wiary, zrodzonej z osobistego spotkania ze Zmartwychwstałym Panem. Życzę wszystkim, by z głęboką ufnością otwierali swe serca na Zmartwychwstałego Chrystusa, mającego moc wyzwalania od grzechów, lęku i trwogi przed przyszłością. Jedynie Zmartwychwstały Pan jest źródłem naszej mocnej nadziei.

Zasiadając dziś przy świątecznych stołach, dzieląc się – jak każe tradycja - jajkiem wielkanocnym, nie zapominajmy o ludziach samotnych, chorych, wykluczonych z życia społecznego lub pracujących w te świąteczne dni. Otoczmy ich opieką, zainteresowaniem i miłością. Niech za naszą przyczyną ich twarze opromieni łaska Zmartwychwstałego Chrystusa. I niech Wielkanocne Święto zagości w naszych rodzinach i w naszych sercach.

Życzę wszystkim światła wiary i wszelkiego dobra. Przeżywajmy święta Wielkiej Nocy w duchu radości, miłości i pokoju. Niech Zmartwychwstały Pan wszystkim błogosławi. Głośmy światu radość Ewangelii: Chrystus Zmartwychwstał! Prawdziwie Zmartwychwstał! I jest z nami!

Z serca Wam błogosławię: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

 

Bp Wiktor Wysoczański

Zwierzchnik Kościoła Polskokatolickiego w RP

                                                      

Warszawa, Wielkanoc AD 2017