Urodził się w Bonn 19.02.1863 r. i tam studiował teologię w latach 1881-1884. 27.04.1884 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Reinkensa  oraz w tymże roku uzyskał licencjat z teologii w Bernie. Od roku 1890 był proboszczem w Köln i Dortmundzie; w latach 1898-1912 proboszczem w Krefeld.  5.05.1911 r. został mianowany Generalnym Wikarym Kościoła Starokatolickiego Niemiec.  6.03.1912 r. sakry biskupiej udzielił mu bp Geradus Gul z Utrechtu w Krefeld.  Synod w Bonn 16.10.1912 r. wybrał go na biskupa koadiutora bpa Josefa Demmela; a od 1913 biskupem Kościoła. 
   Od 1907 roku G. Moog wykładał Nowy Testament w seminarium starokatolickim w Bonn. W roku 1908 otrzymał tytuł doktora teologii honoris causa w Bernie. 
   Podczas jego duchowej pielgrzymki, posługiwania,  następowały wielkie zmiany w świecie: I wojna światowa, wielki kryzys gospodarczy XX w., Republika Weimarska i objęcie władzy przez nazistów w Niemczech.
   Biskup G. Moog zmarł 28.12.1934 r. W naszej pamięci zostaje jako dobry przywódca swojego Kościoła i wielce ceniony teolog.

 zobacz:   tu   i   tutaj

Dane biograficzne:

Josef Fridolin Waldmeier,  Der altkatholische Klerus in Säckingen / Waldshut und Zell im Wiesental, 3 Bde., Frick, Aarau 1980-84,  s.12

Urs Küry,  Kościół starokatolicki. Historia, nauka, dążenia,  Warszawa 1996, s.650-651

Bibliografia:

[Anonimowo], Abriss der Kirchengeschichte,  Dortmund 1885; wydanie trzecie, 1905.

Johannes Van Neerkassel und sein „Amor poenitens",  RITh 15 (1907), s. 603-621; 16 (1908), s. 14-37, 279-297, 507-531.

Inne artykuły w RITh  i  IKZ.

Listy pasterskie.