N I E M C Y

 

Theologische  Literaturzeitung       (Bonn), l (1866) - 12 (1877).

    "Teologiczne czasopismo literackie", w którym istotne miejsce zajmowały recenzje, wydawane przez prof. Franza Heinricha Reuscha w Bonn, włączyło się do nurtu krytycznego opracowywania i prezentowania teologicznych i kościelnych wydarzeń, będących następstwem I Soboru Watykańskiego; utrata współpracowników i prenumeratorów spowodowała zaprzestanie wydawania tego znaczącego pisma.

 

 Rheinischer  Merkur       (Bonn), l (1870) - 3 (1872),

 

Deutscher  Merkur       (Monachium, Bonn, Freiburg), 3 (1872) - 53 (1922), 
później połączone z:

 Altkatholisches  Volksblatt.

    Czasopismo to w pierwszym dwudziestoleciu swojego istnienia było najbardziej znaczącym organem, którego znajomość jest konieczna dla poznania najdawniejszej historii Kościoła starokatolickiego.

 

 

 Der  romfreie  Katholik       (Kempten), l (1912) - 4 (1915), później połączone z:   Deutscher  Merkur.

 

 Altkatholisches  Volksblatt       (Baden-Baden, Karlsruhe, Bonn, Freiburg), l (1887) - 36 (1922),

 następnie:

 Alt-katholisches  Volksblatt.  Deutscher  Merkur.  Der  romfreie  Katholik  

     (Freiburg), 53 (1922) - 65 (1934),  następnie: 

Alt-katholisches  Volksblatt.  Deutscher  Merkur       (Freiburg), 66 (1935) - 72 (1941).

    Czasopismo to podawało informacje o życiu poszczególnych parafii oraz Kościołów za granicą. Kontynuowano jego wydawanie  przez:

 Altkatholisches  Volksblatt.  Neue  Folge       (Bonn), l (1949) - 8 (1956)  oraz: 

Altkatholische  Kirchenzeitung       (Bonn), l (1957) - 28 (1984),  później: 

 

 Christen  heute.  Zeitung  der  Alt-Katholiken  für  Christen  heute       (Bonn), 28 (1984) i n.

    Czasopismo to jest dzisiaj jedynym periodykiem, ukazującym się w całym Kościele Starokatolickim Niemiec. 

   Redakcja:   ks. Matthias Ring, Mayener Str. 12, D-50935 Koln, tel.(0049)  221 282 6233,                   

                                                    redaktion@christen-heute.de

   

   Do 1987 roku ukazywał się ponadto jeszcze rocznik - z przerwą w latach 1942-1952 - powołany do życia w roku 1891   Altkatholischer  Volks  Kolender   (Baden-Baden), który ostatnio ukazywał się 
 pt. Alt-Katholisches  Jahrbuch   (Bonn). 
Na jego miejsce powstał    

Liturgischer  Kolender  und   Adressenverzeichnis (Bonn) 1988 i n.

 

    Z wcześniejszego okresu należy jeszcze wspomnieć  o:

 Altkatholischer  Bote       (Heidelberg), l (1875) - 13 (1887).

    Pismo to było wydawane przez ks.dr  Johannesa Rieksa, ale zostało zawieszone na skutek kościelno-urzędowych ustaleń. Wymienione wyżej czasopismo  Altkatholisches  Volksblatt  ukazywało się początkowo jako wydawnictwo zastępcze, przeznaczone dla południowych Niemiec.

 Der  Katholik       (Królewiec), l (1872) - 5 (1876),  jako następne ukazywało się: 

Der  Friedensbote       (Królewiec), l (1876) - 2 (1877),  a jako organ pomocniczy: 

Katholisches Volksblatt       (Królewiec), l (1876/77) - 5 (1881).

    Pisma te były wydawane najpierw przez prof. Friedricha Michelisa, a potem przez ks. Josefa Grunerta.

 

 Der  romfreie Katholik.  Zeitschriftderkatholisch-nationalkirchliche Bewegung

(Essen), 1 (1935) - 7 (1941)                                                

   Organ ten był wydawany przez ks. Heinricha Hutwohla w Essen i spełniał funkcję usługową dla powstałego w dniu 6 czerwca 1934 roku „Katholisch-nationalkirchliche Bewegung e.V." (od 1938 roku: „Katholisch-nationalkirchlicher Volksverein e. V."), ruch ten wiązał eklezjologiczne pojęcie Kościoła narodowego z wartościami narodowo-socjalistycznymi; według objętości i nakładu było to wówczas największe czasopismo starokatolickie.

 

 Altkatholisches  Frauenblatt       (Heidelberg, Bonn) 1889-1899.

 Alt-katholischer  Kinderfreund       (Kempten, Freiburg), l (1913) - przynajmniej 27 (1939).    

 Amtliches  Altkatholisches  Kirchenblatt   (Bonn).  
Czasopismo to ukazuje się od 1878 roku i zawiera komunikaty biskupa i urzędu synodalnego, a od 1918 roku także uchwały synodów biskupstwa w Bonn, które poprzednio były z reguły publikowane w postaci odrębnych tomów (1874-1917) wraz z protokołami posiedzeń. Jest to oficjalny organ kierowniczego gremium Kościoła.