|
Revue internationale de théologie = RITh (Berno), l (1893) -18 (1910), potem: Internationale kirchliche Zeitschrift = IKZ (Berno), l (1911) in.
To naukowe czasopismo starokatolickie zostało powołane do życia w 1892 roku, trzy lata po ukonstytuowaniu się Unii Utrechckiej, na podstawie decyzji II Międzynarodowego Kongresu Starokatolików w Lucernie. Wniosek o powołanie pisma został postawiony przez prof. E. Michauda, który wydawał - wraz z międzynarodowym sztabem starokatolików oraz gronem współpracowników prawosławnych i anglikańskich - „Revue internationale de Théologie" (dodatkowo określone: „Internationale Theologische Zeitschrift / Intemational Theological Review"), które było zwartym kompendium wcześniejszych starań o ponowne zjednoczenie Kościoła na podstawach starokatolickich. Propozycję tę poparł wykształcony pod względem teologicznym świecki prawosławny, generał Aleksander Kirejev (1832-1910), który był sekretarzem „Towarzystwa przyjaciół duchowego oświecenia" w St. Petersburgu; przejął on - jako zdecydowany zwolennik starokatolicyzmu - zobowiązania finansowe, związane z wydawaniem tego pisma. Skorowidz publikacji ukazał się w 1900 r . Od 1911 roku kwartalnik ten ukazuje się w zmniejszonej objętości, u tego samego wydawcy (Stämpfli), pod tytułem „Internationale Kirchliche Zeitschrift" (do 1934 r. z podtytułem „Revue internationale ecclesiastique / Inter national Church Review"). Dotychczas redaktorzy naczelni wywodzili się z kręgu profesorów i absolwentów Chrześcijańskokatolickiego Wydziału Teologii Uniwersytetu w Bernie: prof. Adolf Thürlings (1911-1915), ks. dr (później profesor) Adolf Küry (1915-1956), prof. Urs Küry (1957-1972), ks. dr Hans Frei (od 1973 r.). Redaktorów naczelnych wspomagali docenci innych starokatolickich zakładów naukowych, bądź inni starokatoliccy profesorowie uniwersyteccy: prof. Franz Kenninck, Amersfoort (1911-1919), prof. dr Rudolf Keussen, Bonn (1911-1937), prof. Andreas Rinkel, Amersfoort (1920-1937), prof. dr Cornelis Gerardus van Riel, Amersfoort (1937-1939), prof. Bastian A. van Kleef, Amersfoort (1939-1947), prof. Petrus Josephus Jans, Amersfoort (1958-1973), prof. Bertold Spuler, Hamburg (1958-1990), prof. dr Petrus Johannes Maan, Arnhem (1974-1990), doc. dr (później prof.) Martin Parmentier, Utrecht / Amsterdam (od 1990 r.), prof. Ernst Hammerschmidt, Hamburg (1990-1993), prof. dr Wiktor Wysoczański, Warszawa (od 1994 r.). Skorowidz publikacji ukazał się w latach 1935, 1960 i 1985.
Internationale Kirchliche Zeitschrift (= IKZ ) stanowi forum, na którym analizowane są teologiczne i kościelne problemy, wiążące się z zagadnieniem ponownego zjednoczenia Kościoła na bazie wiary i praktyki starego, niepodzielonego Kościoła; uwzględniane są też poglądy katolicyzmu niezależnego od Rzymu. Uwzględniając powyższe zasady, drukowani są autorzy, którzy aprobują zasadniczy trend IKZ, a więc obok starokatolików, są to przede wszystkim autorzy prawosławni i anglikanie. Teksty ukazują się przeważnie w języku niemieckim, ale także w językach francuskim i angielskim.
Poza tym IKZ publikuje z reguły informacje i komunikaty z powołanej w 1889 roku Międzynarodowej Konferencji Biskupów Starokatolickich (MKBS), a od 1913 r. relacje i sprawozdania (poprzednio ukazywały się w oddzielnych publikacjach) z Międzynarodowych Kongresów Starokatolików, które odbywają się od 1890 r. oraz relacje, sprawozdania, referaty i postanowienia Międzynarodowej Konferencji Teologów Starokatolickich, które zainaugurowano w 1950 r.
Alt-katholischer Internationaler Informationsdienst = AKID (Nordhalden, Krefeld, Mannheim), 1 (1959) - 12 (1970), w latach 1975-1978 (pojedyncze numery). AKID powołano w oparciu o postanowienie XVII Międzynarodowego Kongresu Starokatolików w Rheinfelden w roku 1957; czasopismo było wydawane dzięki dużemu zaangażowaniu Wolfganga Krahla . Jak dotychczas, nie udało się wznowić tego bardzo potrzebnego przedsięwzięcia. Tradycyjna rubryka IKZ „Kronika kościelna" (która nie ukazywała się w latach 1979-1991) jest jedynie namiastką AKID.
|