Latest news:
ENGLISH 10.03.2010 13:43
Nawigacja
Strona Główna
Historia
Doktryna
Z życia parafii
Rozważania
Duszpasterze
Msze św. i nabożeństwa
Dekanat
Galeria
Linki
Lokalizacja
Napisz do nas
Szukaj
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
News
Środa Popielcowa
WIELKI POST


"Jeżeli kto chce pójść za mną, niechaj się zaprze samego siebie, i bierze krzyż swój na siebie codziennie, i naśladuje mnie..." (Łk 9, 23)


17.02.2010 Środa popielcowa - dzień postu ścisłego
Liturgia Eucharystyczna, poświęcenie popiołów : godz. 17.00


" W tobie nadzieję, w Tobie ufność składam,
Od pierwszych kroków niezdarnej młodości,
Grzeszny, jak grzeszył pierwszy człowiek - Adam;
Bo wierzę w mądrość Twej boskiej miłości."
Ps. 71

Słowa te zaczerpnięte z Psalmu 71 w "przekładzie spolszczonym", jakiego dokonał pan Bohdan Drozdowski, ukazują całą przestrzeń ludzkiego życia, począwszy od wczesnej młodości po spotkanie u kresu ziemskiego pielgrzymowania. Człowiek potrzebuje niezachwianej wiary w moc Bożego miłosierdzia. Czas Wielkiego Postu jest doskonałą sposobnością, abyśmy sobie o tym przypomnieli, to oczywiście dla tych, którzy na co dzień o tym nie pamiętają, czy też odrzucają zbawczą miłość Chrystusa ufni w swoją mądrość i siłę umysłu. Jednak każdemu z nas, jest niezbędna refleksja do której Kościół wzywa w Środę Popielcową, poprzez Słowo Boże, Eucharystyczną Ofiarę i posypanie głów popiołem. Przemiana naszych serc, pogłębianie życia duchowego jest chrześcijańską koniecznością, "grzeszny, jak grzeszył pierwszy człowiek - Adam" jest każdy z nas. Wezwanie "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię" dotyczy również każdego bez wyjątku. Kieruje je do nas Chrystus, który "Umiłowawszy swoich, którzy byli na świecie, do końca ich umiłował" (J 13,1). Właśnie uwierzyć w mądrość tej boskiej miłości to odwieczne zadanie człowieka. Na miłość nie można odpowiedzieć inaczej, jak tylko miłością. Tajemnica Wcielenia, Eucharystia to najdoskonalsze przejawy miłości Ojca i odpowiedzi na tę miłość ze strony Syna. Uobecnianie tej miłości na ołtarzach naszych świątyń - udział w Eucharystii, tej niedzielnej w szczególności, w nabożeństwach pasyjnych - Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żali, pełnienie czynów miłosierdzia jest odpowiedzią, której Bogu my udzielamy. W okresie wielkopostnym mamy dodatkową motywację do dania tej odpowiedzi, Chrystus przechodzący obok nas idzie na poniewierkę, odrzucenie i śmierć - " jeżeli kto chce pójść za mną, niechaj się zaprze samego siebie, i bierze krzyż swój na siebie codziennie, i naśladuje mnie". (Łk 9, 23). Jezus nie chce, abyśmy byli biernymi obserwatorami, wycofywali się z przedsięwzięć po pierwszym niepowodzeniu, abyśmy odchodzili przekonani, że oczekuje od nas rzeczy niemożliwych, pragnie natomiast przekonać nas, że bez naszego udziału, zaangażowania wiele istotnych spraw, wydarzeń nie będzie miało miejsca.
Pochylmy nasze głowy niech posypie się na nie popiół i z ufnością dziecka zawierzmy Bogu, który do końca nas umiłował.

Nabożeństwa Drogi Krzyżowej; piątki godz. 17. 00
Nabożeństwa Gorzkich Żali; po Mszy Św. w niedziele
polskokatolicki dnia 14.02.2010 18:23 · Drukuj
57 rocznica śmierci śp. Księdza Biskupa Franciszka Hodura

16.02.1953 - 16.02.2010



57 rocznica śmierci śp. Księdza Biskupa Franciszka Hodura
Organizatora naszego Kościoła w USA, Kanadzie i w Polsce.

Niedziela - 21.02.10. godz. 11.00
Msza św. i złożenie kwiatów pod tablicą
w Katedrze Świętego Ducha
przy ul. Szwoleżerów 2

W dniu 16 lutego mija 57 rocznica śmierci bpa Franciszka Hodura, organizatora Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego, wielkiego patrioty i demokraty. Całe swoje życie poświęcił on trosce o zachowanie depozytu wiary , zawartej na kartach Nowego Testamentu i przekazanej nam przez Kościół pierwszych wieków, a także trosce o zachowanie ducha polskości wśród emigrantów w Stanach Zjednoczonych.
Bp Franciszek Hodur urodził się 1 kwietnia 1866 roku we wsi Żarki koło Chrzanowa, w wielodzietnej rodzinie wiejskiego krawca. Po ukończeniu czteroklasowej szkoły wiejskiej, pod wpływem nauczyciela podejmuje plany zostania księdzem, kontynuuje więc naukę w Krakowie. Po ukończeniu gimnazjum św. Anny (1889) wstępuje do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Po trzech latach studiów teologicznych i przyjęciu niższych święceń z rąk kard. A. Dunajewskiego, kleryk Franciszek Hodur nie widząc możliwości otrzymania święceń kapłańskich w Galicji wyjeżdża do USA. Tu za zgodą bpa W. O' Hary zostaje przyjęty do Seminarium Duchownego św. Wincentego w Betty, PA. Po kilku miesiącach F. Hodur otrzymuje święcenia kapłańskie z rąk bpa O'Hary.
Bp O'Hara zamianował ks. Franciszka Hodura wikariuszem rzymskokatolickiej parafii w Scranton pod wezwaniem Serca Jezusowego. Proboszczem, a więc zwierzchnikiem polskiego wikarego, był Niemiec, ks. Ryszard Aust, który przybył do Ameryki ze Śląska jako mały chłopiec (...). Bp O'Hara widząc zdolności organizacyjne i duszpasterskie ks. F. Hodura, w roku 1895 zamianował go proboszczem parafii pw. św. Trójcy w Naticoke w stanie Pensylwania.
W Ameryce ks. F. Hodur nie zapominał, że jest synem chłopa, że lud polski musi mieć swe prawa, że wolność, której Polacy wówczas pragnęli i niepodległość, za którą tęsknili - muszą być pełne, muszą objąć ziemie polskie i polską duszę.
Ks. F. Hodur postanowił przyjść z pomocą swym braciom. Na wezwanie ludu opuścił Nanticoke i przybył w roku 1897 do Scranton. Chcą się przekonać, jak się zapatruje Stolica Apostolska na politykę irlandzkich i niemieckich biskupów w Ameryce, udał się ks. F. Hodur w styczniu 1898 roku do stolicy papieskiej.
Bp prof. dr hab. Wiktor Wysoczański tak pisze o podróży bpa Franciszka Hodura do Watykanu: "(...) Wspomniana delegacja przybyła najpierw do Polski celem zasięgnięcia rady u znanego trybuna ludowego w Galicji, ks. S. Stojałowskiego, co do sposobu postępowania w Rzymie. Z Polski delegacja udaje się do Rzymu z pismami polecającymi (od ks. S. Stojałowskiego) do ks. Gormiera i kard. Vanutellego. Po wielu zabiegach ks. Hodur zostaje przyjęty przez prefekta Kongregacji Rozkrzewiania Wiary kard. M.H Ledóchowskiego, byłego arcybiskupa gnieźnieńskiego. Petycja została odrzucona, gdyż - jak powiedział kard. Ledóchowski - "Stolica święta nie będzie ustanawiała osobnych biskupów dla garści katolików polskiego pochodzenia w Ameryce, skazanej na niezawodne wynarodowienie pośród kulturalnego i bogatego otoczenia (...)".
W tej sytuacji Scrantonianie postanowili nie wracać pod jurysdykcję biskupów rzymskokatolickich, lecz "oddać się z głęboką, a mocną wiarą pod opiekę Bożą". Bp prof. dr hab. Wiktor Wysoczański tak pisze o początkach PNKK: "(...) Młoda wspólnota wyznaniowa ukonstytuowała się jako Kościół dopiero po I Synodzie Generalnym w Scranton, we wrześniu 1904 r. Jednakże Organizator Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego w pełni zdawał sobie sprawę z tego, że młody ruch religijny, któremu przewodzi, będzie miał szansę szerokiego rozwoju, jeśli na jego czele stanie duchowny - prawomocnie wybrany i wykonsekrowany na biskupa. W USA działali już dwaj inni biskupi niezależni: Antoni Kozłowski (zm. 1907) w Chicago, któremu sakrę biskupią nadał biskup starokatolicki Edward Herzog w Bernie w listopadzie 1897 r., oraz Stefan Kamiński (zm. 1911), konsekrowany przez organizatora qasi-starokatolickich ugrupować religijnych - Józefa Rene Villate'a. Zarówno bp A. Kozłowski, jak i bp S. Kamiński początkowo byli nastawieni negatywnie do ośrodka scrantońskiego. Organizator PNKK zaś uważał ich za zdrajców sprawy polskiej (por. np. "Straż" z 4 września i 10 listopada 1897r.).
(...) I tak możliwość otrzymania sakry biskupiej przez ks. F. Hodura zaistniała dopiero po formalnym wyborze go na biskupa na I Synodzie Generalnym w Scranton w 1904 roku i po śmierci bpa A. Kozłowskiego w styczniu 1907 r. Uroczystość konsekracji odbyła się w Utrechcie w dniu 29 września 1907 roku w starokatolickiej katedrze pw. św. Gertrudy (...)."
Bp Franciszek Hodur zmarł 16 lutego 1953 roku. Pochowany został w Scranton, PA (USA).


Doczesne szczątki, tego Wielkiego Patrioty, Kapłana i Biskupa spoczywają w kaplicy wdzięczności (zdj.) zbudowanej przez wiernych Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego w Scranton, stan Pensylwania - USA. Zostały tam przeniesione w dniu 4 lipca 1955 roku, po jej wybudowaniu i poświęceniu.

Opracowano na podstawie: Biskup Franciszek Hodur (1866-1953) [z: "Rodzina", 2/1757/2010, s. 3]
Wykorzystano zdjęcie "kaplicy wdzięczności" autorstwa p. Mariusza Gajkowskiego
polskokatolicki dnia 04.02.2010 17:19 · Drukuj